Literatura Obyczajowa Literatura Piękna

“Podróż do Carcassonne. Tom 2” – Agnieszka Janiszewska

Po lekturze powieści Agnieszki Janiszewskiej pt. “Podróż do Carcassonne” – będącej zarazem pierwszą odsłoną tej obyczajowej sagi, czułam pewien niedosyt w związku z nazbyt dużą pobieżnością przedstawienia losów jej bohaterów. Z tym większą nadzieją wyczekiwałam tym samym spotkania z jej kontynuacją, którą miałam okazję właśnie poznać. I w związku z tym mogę już udzielić odpowiedzi na pytanie, czy moje nadzieje związane z tym tytułem zostały spełnione, czy też wręcz przeciwnie – rozwiane.

Drugi tom wydanego nakładem Wydawnictwa Novae Res cyklu, skupia się przede wszystkim na losach nieślubnej córki Natalii – Iwony. Po wyprowadzce od matki do Warszawy, wychodzi ona za mąż za kolegę, zamieszkując w domu jego rodziny. Po kilku latach  Iwona dostaje list od chorej marki, która prosi ją o jak najszybsze przybycie. I tak też się dzieje, co okazuje się szczęściem w nieszczęściu, gdyż to właśnie wtedy wybucha Powstanie Warszawskie. Jednocześnie też los raz jeszcze zaskakuje bohaterów tej opowieści, wiążąc losy Natalii z losami rodziny jej ojca – rodem Leszczyńskich, których w tym piekielnym, wojennym czasie, spotka również wiele bólu i smutku.

Na wstępnie powiem rzecz najważniejszą – tak, druga część tej obyczajowo-historycznej sagi jest lepsza, ciekawsza i bardziej spektakularna, aniżeli pierwsza. Jest to zasługą kilku najważniejszych czynników, czyli m.in. wojennego tła i związanych z nim dramatycznych, ale też i niezwykle intrygujących wydarzeń, kolejno faktem uczynienia centralną postacią fabuły osoby córki Natalii, która niejako przejmuje bieg wydarzeń w swoje ręce, jak i wreszcie tym, że wszelkie sekrety, tajemnice i błędy przeszłości, odnajdują tu swoje rozwiązanie. Dzięki temu też lektura tej książki wydaje się bardziej interesująca, emocjonująca i dopracowana w każdym względzie.

Podobnie, jak to miało miejsce w przypadku pierwszej części, tak i tym razem fabuła powieści przedstawia nam kilkuwątkową relację o losach bohaterów, skupiając się m.in. na wydarzeniach z życia Iwony, jej relacjach z matką, czy też choćby na codzienności Stefanii Leszczyńskiej, jej dzieciach i wnukach, z którymi to łączą się także i losy Iwony. To właśnie u ich boku mamy niebywałą przyjemność poznawać nie tylko skomplikowane miłosne perypetie i dramaty, ale też i obserwować okupacyjną, a następnie także i powstańczą codzienność tamtych czasów. W międzyczasie zaś pojawiają się tu również pamiętnikarskie zapiski Iwony, których znaczenie wyjaśni się wraz z końcowymi stronami tej pozycji. Najważniejsze wydaje się jednak to, że jest ciekawie, barwnie i wielce emocjonalnie przez cały czas naszego spotkania z tym dziełem.

Z pewnością nie zawodzą nas tu kreacje głównych bohaterów tej książki, którzy są niezwykle interesujący i barwni głównie z uwagi na okoliczności, w jakich ich obserwujemy. To czas wojny, strachu i lęku, a tym samym realizm zachowań, prawda i naturalność – którą najdobitniej widzimy w osobach dwóch silnych kobiet, czyli Natalii z jednej strony, z drugiej zaś Stefanii. Czas, upływające lata, bagaż bolesnych doświadczeń i choroby sprawiają, że nie kryją się one za maską pozorów i konwenansów, lecz ukazują prawdziwe twarze osób, którym nie sposób nie współczuć. Wiele dobrego możemy powiedzieć też i o Iwonie – mądrej, odważnej, ale też i niezwykle dumnej kobiecie, której to za tą ostatnią cechę przyjdzie boleśnie zapłacić…

Podobne słowa uznania należą się tu autorce także za kreację realiów tamtej wojennej rzeczywistości, które objawiają się zarówno w kontekście ukazania strachu, biedy i piekła wojennej codzienności, jak i też uwarunkowań społecznych tamtych czasów, które co prawda – zwłaszcza na przykładzie wyniosłej hrabiny Stefanii Leszczyńskiej, ulegają zmianie na naszych oczach, to jednak wciąż są nacechowanie konwenansami. Agnieszce Janiszewskiej udało się oddać tu klimat, charakter i realizm tamtych czasów, przekonując nas tym samym do tego, byśmy i my w nie uwierzyli.

To książka o wojnie, burzliwej miłości i tajemnicach przeszłości, które wpływają na życie kolejnych pokoleń dwóch rodzin. Jednocześnie jednak powieść ta skupia się także na niezwykle intrygującym wątku trudnej relacji pomiędzy matką i córką, czyli Natalią i Iwoną. Relacji skomplikowanej ze względu na kłamstwa, strach przed prawdą, ale też i miłość, która objawia się chęcią powstrzymania Iwony przez matkę przed tym, by ta nie powielała jej błędów. Relację tę komplikuje także choroba matki, która z drugiej strony staje się okazją do wyciągnięcia pojednawczej dłoni. Myślę, że wątek ten stanowi niezwykle ważną i chyba też najbardziej poruszającą twarz tej książki.

“Podróż do Carcassonne. Tom 2” to powieść gwarantująca wspaniałą rozrywkę, niezwykłe emocje oraz spotkanie z piękną literaturą obyczajową spod znaku retro. I teraz też możemy stwierdzić z pełnym przekonaniem, iż warto było czekać na drugą część tego cyklu, gdyż dopiero jej poznanie uświadamia nam to, z jak niezwykłą opowieścią mamy tu do czynienia. Tym samym też zachęcam gorąco do sięgnięcia po tę pozycję, życząc równie niezwykłych przeżyć, jakie to stały się i moim udziałem podczas tej lektury.

About Author

"Hej - jestem Ula:)

Od dzieciństwa uwielbiam czytać książki, a od dobrych kilku lat łączę radość czytania z radością dzielenia się swoimi przemyśleniami na temat lektury w postaci recenzji. Jeśli chodzi o moje gusta czytelnicze to jestem otwarta na wszelkie gatunku: od fantastyki, poprzez powieść obyczajową, a na kryminale, bajce i książce grozy skończywszy.

Od lat wyznaję też zasadę, iż nie ma złych książek, są tylko te nie do końca ukazujące tkwiący w nich potencjał...:) "

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *