Literatura Piękna

“Kociarz” – Kristen Roupenian

Roupenian zyskała popularność dzięki krótkiemu opowiadaniu zatytułowanemu „Kociarz” (ang. Cat Person), opublikowanemu w The New Yorkerze, który szybko spotkał się z dużym zainteresowaniem internautów. W krótkim czasie stał się wiralem i doczekał się ponad dwóch milionów odsłon. W związku z tak wielkim entuzjazmem autorka dostała propozycję wydania zbioru stworzonych przez siebie historii. Tak powstała jedna z najbardziej osobliwych książek tego roku.

Pod tytułem „Kociarz” kryje się zbiór opowiadań zupełnie oderwanych od siebie, a traktujący w pewien sposób o ludzkich przywarach. Na sam przód spośród nich wysuwa się egoizm. W świecie Roupenian każdy dba jedynie o swoje interesy, dobro drugiego człowieka nie ma tu znaczenia. Każda opowieść jest inna – nie znamy czasu, miejsca, a czasem nawet imion bohaterów! Raz mamy do czynienia z perspektywą kobiety, raz mężczyzny, zdarza się, że obserwujemy zdarzenia z boku, a w innym wypadku jesteśmy ich uczestnikami. Poznajemy myśli ofiary i oprawcy. Niejednokrotnie spotykamy się z niedopowiedzeniami (delikatnie mówiąc), znamy tylko wycinek historii. Zadajemy sobie pytania: Dlaczego do tego doszło? Albo – Co stało się później? Niestety, i to jest w tym najlepsze, nie poznajemy na nie odpowiedzi.

Każde kolejne opowiadanie pozostawia za sobą jakąś refleksję, nie są to zbyt lekkie i przystępne epizody. Różni je od siebie także „forma podania”. Przedstawiony świat może przypominać scenę z horroru („Sardynki”), ale też przedstawiać sytuację realistyczną, z którą każdy z nas mógł mieć do czynienia (tytułowy „Kociarz”), a nawet pojawia się też jedna historia w formie baśni („Lustro, wiadro i stara kość”). Wszystkie bez wyjątku przedstawiają pesymistyczny obraz świata i społeczeństwa, w którym panuje znieczulica. Ludzie nie radzą sobie z emocjami, nie potrafią ich okiełznać i przez to popełniają błędy, dokonują złych wyborów, wpadają w pułapkę swojego egoizmu.

Należy poświęcić trochę czasu temu, od czego wszystko się zaczęło. Rozsławiony Cat Person to historia dwójki ludzi, którzy w dobie telefonów komórkowych i Internetu „poznają się” za pomocą urządzeń elektronicznych i w ten sposób budują swoją relację. Jednak czy SMS-y to właściwy i skuteczny sposób na rozszyfrowanie drugiej osoby? Szybko okazuje się, że nie. Oczekiwania obojga wobec siebie rozmijają się z rzeczywistością, a wyplątanie się z tak dziwnej znajomości staje się trudne do zrealizowania. Co ciekawe w opowiadaniu koty nie pojawiają się ani na chwilę – są jedynie wzmianki o nich.

Na wyróżnienie zasługują też „Szramy” – opowieść o zabarwieniu okultystycznym lub baśniowym (zależy jak kto interpretuje), odzwierciedlające pogoń człowieka za jego słabościami, wynikającymi z chciwości i próżności, kończące się smutnym morałem, że nie można mieć wszystkiego, a cena za osiągnięcie celu zawsze jest zbyt wysoka. Jednak człowiek mimo tej wiedzy i tak jest zdeterminowany, żeby sprawdzić to i przekonać się na własnej skórze.

Kristen Roupenian stworzyła książkę z rodzaju tych, których nie spotykamy na co dzień – pełną pesymizmu, marazmu i pustki, ale zdecydowanie wartą przeczytania i przedyskutowania. Smutna fikcja nie odbiega zupełnie od naszej rzeczywistości, a wręcz odzwierciedla jej najmroczniejsze zakamarki. Zmierzyć się z nią nie jest łatwo, a nawet posunęłabym się do stwierdzenia, że niejednokrotnie sprawia to psychiczny ból, jest to jednak potrzebne, tak jak potrzebna jest walka z problemami a nie ich ignorowanie.

Autorka recenzji: Klaudia Sowa

“Kociarza” i inne książki z kategorii beletrystka literatura piękna znajdziesz w księgarni selkar.pl.

About Author

Określiłabym siebie jako fankę fantasy - zarówno książek, filmów, seriali, jak i gier. Uwielbiam także postapo, alternatywnego rocka i swoje ps4. Jako mama coraz częściej sięgam ze swoim synkiem także po książeczki dla dzieci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *